|
Ályktun um kjara- og atvinnumál
samþykkt á 22.
þingi SSÍ 18. - 20. október 2000.
22. þing Sjómannasambands Íslands
minnir á að nú eru liðin rúm
2 ár frá því Alþingi
setti lög á kjaradeilu milli sjómanna
og útvegsmanna. Með lögunum var verkfalli
á fiskiskipaflotanum aflétt og kjarasamningar
sjómanna framlengdir til 15. febrúar árið
2000. Þingið telur ljóst að sú
tilraun, sem hófst með lagasetningunni þann
27. mars 1998, til að uppræta kvótabrask
og aflétta þátttöku sjómanna
í kvótakaupum útgerðarinnar
hafi mistekist. Sjómenn eru enn þátttakendur
í kvótakaupum þrátt fyrir
að bæði kjarasamningar og lög banni
slíkt.
22. þing Sjómannasambands Íslands
telur að Kvótaþing verði að
starfrækja, svo lengi sem Alþingi heimilar
útgerðarmönnum að versla með
verðmæti sem þeir ekki eiga. Kvótaþingið
eitt og sér dugir hins vegar ekki til að
koma í veg fyrir þátttöku sjómanna
í kvótakaupum útgerðarinnar.
Þrátt fyrir jákvæða afstöðu
til Kvótaþingsins áréttar
þingið þá skoðun aðildarfélaga
Sjómannasambands Íslands að afnema
eigi heimildir útgerðarmanna til að framselja
aflamark af skipum sínum. Veiðirétturinn
á að vera afnotaréttur og ekkert umfram
það. Fundurinn telur að í hagræðingarskyni
megi heimila flutning á aflamarki milli skipa
í eigu sömu útgerðar og jöfn
skipti aflamarks milli tegunda, en að öðru
leyti verði flutningur aflamarks milli skipa bannaður.
22. þing Sjómannasambands Íslands
bendir á að samtök sjómanna báðu
hvorki um Kvótaþing né úrskurðarnefnd
til að leysa þann vanda sem sjómenn
standa frammi fyrir vegna óeðlilegrar verðmyndunar
á sjávarfangi til vinnslu á Íslandi.
Hins vegar voru framangreindar tvær stofnanir
ásamt Verðlagsstofu skiptaverðs hluti
af þeim pakka sem ríkisstjórnin
rétti sjómönnum til að réttlæta
inngrip í deiluna.
22. þing Sjómannasambands Íslands
telur að úrskurðarnefnd sjómanna
og útvegsmanna leysi engan vanda og gerir þingið
þá kröfu að hún verði
lögð niður. Í staðinn verði
tekið upp fyrirkomulag við verðmyndun á
fiski sem er raunhæft og skilar árangri.
Það er því krafa þingsins
að í framtíðinni verði ferskt
hráefni upp úr sjó verðlagt
með sölu á innlendum eða erlendum
fiskmörkuðum eða tekið verði mið
af fiskmarkaðsverði. Tryggja á öllum
jafnan aðgang að hráefni með því
að efla starfsemi fiskmarkaðanna, enda eðlilegt
að þeim sem heimilað er að sækja
aflann á miðin verði jafnframt gert skylt
að selja hann á fiskmarkaði þannig
að eðlilegir viðskiptahættir ríki
í viðskiptum með fisk.
22. þing Sjómannasambands Íslands
fer þess á leit að stjórn sambandsins
fái lögfræðilegt álit á
því hvort það standist samkeppnislög
að veiðar og vinnsla sjávarafurða
sé á sömu hendi. Við gerð
lögfræðiálitsins skal sérstaklega
horft til alþjóðasamþykkta um
eðlilega viðskiptahætti.
22. þing Sjómannasambands Íslands
telur að Verðlagsstofa skiptaverðs hafi
skilað góðu starfi. Hlutverk stofunnar
er mikilvægt af þeirri ástæðu
að stjórnvöld hafa að kröfu
samtaka útvegsmanna lokað fyrir upplýsingagjöf
til samtaka sjómanna vegna uppgjörsmála
við sjómenn. Tilgangurinn er að koma
í veg fyrir að samtök sjómanna
geti upplýst kvótabrask útgerðarmanna
og óeðlilega verðlagningu sjávarafla.
Þingið krefst þess að stjórnvöld
veiti samtökum sjómanna fullan aðgang
að öllum opinberum upplýsingum um fiskverð
hjá einstaka útgerðum og gefi þeim
heimild til að birta nöfn þeirra útgerða
sem bersýnilega eru að brjóta kjarasamninga
og lög.
22. þing Sjómannasambands Íslands
vítir Landssamband ísl. útvegsmanna
harðlega fyrir að í áraraðir
sé ekki gerður kjarasamningur við sjómenn
um þau sjálfsögðu réttindamál
sem önnur samtök launafólks hafa við
gerð kjarasamninga þegar samið um. Svo
fátt eitt sé nefnt telur þingið
sjómenn eiga rétt á að fá
starfsaldurstengt orlof, framlag frá atvinnurekanda
í séreignarsjóð lífeyrisréttinda
og lagfæringu á ákvæðum
um slysatryggingu sjómanna á fiskiskipum.
Þingið krefst þess að LÍÚ
gangi nú þegar til viðræðna
við samninganefnd Sjómannasambands Íslands.
22. þing Sjómannasambands Íslands
skorar á aðildarfélög SSÍ
að hefja nú þegar sameiginlega undirbúning
aðgerða til að knýja á um
alvöru samningaviðræður við útvegsmenn.
Þingið fer fram á að samninganefnd
SSÍ taki málið til umfjöllunar
svo fljótt sem auðið er og móti
stefnu um sameiginlegar aðgerðir. Jafnframt
krefst þingið þess að ríkissáttasemjari
taki deiluna fastari tökum en hingað til, enda
löngu tímabært.
22. þing Sjómannasambands Íslands
mótmælir þeim hugmyndum sem fram
koma í skýrslu Auðlindanefndar um
að leggja beri veiðileyfagjald á sjávarútveginn
og fordæmir þá afstöðu Landssambands
ísl. útvegsmanna að bjóða
ríkisvaldinu upp á viðræður
um auðlindagjald gegn því skilyrði
að það verði tekið af óskiptu.
Rétt er að benda á að í
dag eru tekin 30% af andvirði aflans áður
en hlutur sjómanna er reiknaður og því
óásættanlegt að LÍÚ
ætli enn að auka það sem framhjá
skiptum fer. Verði hins vegar farið að tillögu
Auðlindanefndar þrátt fyrir andstöðu
sjómanna telur þingið að beita
eigi svokallaðri afskriftaleið í tillögum
nefndarinnar.
22. þing Sjómannasambands Íslands
hafnar því alfarið að tvískráning
fiskiskipa verði heimiluð hér á
landi. Með því að heimila útgerðarmönnum
að skrá fiskiskip í skipaskrá
annars ríkis undir þjóðfána
þess, án þess að skipið sé
tekið af íslenskri skipaskrá, er verið
að bjóða útgerðarmönnum
upp á leið til að ráða til
sín ódýrt erlent vinnuafl í
samkeppni við íslenska sjómenn. Reynsla
undanfarinna ára hefur kennt forystumönnum
sjómanna að stjórnvöld fást
ekki til að taka á brotum útgerðarmanna
sem reka skip undir íslenskum fána. Því
síður geta samtök sjómanna vænst
þess að stjórnvöld taki á
málum þegar fiskiskip undir erlendum fána
hlítir ekki þeim skilyrðum sem sett
eru þó skipið sé skráð
í íslenskri skipaskrá.
22. þing Sjómannasambands Íslands
skorar á Alþingi að samþykkja
að hvalveiðar verði hafnar þegar á
næsta ári. Allar vísindalegar úttektir
á stærð hvalastofna við Ísland
mæla með veiðum. Þingið hafnar
alfarið þeim fullyrðingum sem fram koma
þegar hvalveiðar eru til umræðu
að þær muni draga úr ferðamannastraumi
til landsins. Þingið sér ekkert því
til fyrirstöðu að reglur verði settar
um hvalveiðar og hvalaskoðun, þannig að
hvalaskoðunarferðir með ferðamenn og
hvalveiðar geti farið saman.
22. þing Sjómannasambands Íslands
hafnar alfarið öllum hugmyndum um stofnun alþjóðlegrar
skipaskrár á Íslandi. Alþjóða
skipaskrár sem stofnaðar hafa verið í
ýmsum nágrannalöndum á undanförnum
árum hafa skert kjör farmanna verulega og
í sumum tilvikum nánast gert út
af við innlenda farmannastétt. Störf
innlendra farmanna hafa einungis lent í höndum
erlendra farmanna frá láglaunalöndum.
Þá þróun vill þing Sjómannasambands
Íslands ekki sjá á Íslandi.
22. þing Sjómannasambands Íslands
krefst þess að íslensk launakjör
gildi sem lágmarkskjör í öllum
föstum áætlunarsiglingum til og frá
landinu. Jafnframt krefst þingið þess
að viðurkenndir kjarasamningar Alþjóðasambands
flutningaverkamanna, ITF, gildi sem lágmarkskjör
áhafna þeirra skipa sem eru í einstökum
flutningum til og frá Íslandi.
Til
baka
|